Bu dünyaya bir eser bırakmak
Yine bu bizim akıllı ermiş diyor ki;
“İnsan yüreğinin en derin ihtiyacı kendimizden daha önemli birsey uğruna yaşamaktir.” Bu degil mi kadınların bir eser bırakmalıyım şeklinde yola çıkıp bu çok değerli şey ‘çocuk’ olsa gerek şeklinde karar vermesine sebep olan his. Peki ya degilse!
Tabii ben bunu kadınlık ve kadınların açısından inceleyebiliyorum erkekler söz konusu ise galiba onlarda kendilerine bu evin geçimi benimdir, ben olmasam bu kadın ve çocuklar yaşayamaz ya da ben böyle çalışmazsam bu firma batar şeklinde kendilerine uğruna yaşayacak birşeyler buluyorlar. Bilemeyeceğim.
Ben bu kitabı okurken ve de özellikle bu cümlede kendim icin ne seçmiştim nedir benden daha degerli ve de uğruna yaşamaya çalıştığım şey nedir diye dusundum. Ve açıkcası cocuk olayının yani en azından benim bir çocuk sahibi olmak istemem bu eser bırakma ihtiyacı degildi diye düşünüyorum. Evet bebeğin hayatını şekillendirme işine bir puzzle ve parçaları olarak baktım ama bu benim eserimdir bakın ben yaptım diyemem ki.
Acaba birinin bize ihtiyacı olması mıdır kendimizi onemli hissettiren? Hani şu çevresindeki kisiyi hasta eden ve de kendine bağımlı kılan tipler gibi.
Eser olma hakkı nedir ki ben bu eseri once bulucak ve de ortaya çıkarıp sonra da insanlığa bırakacağım? Ya da belki de en önemli soru nedir bu insanların arayıpta bulamadığı önemli şey bilen var mı?
3 Yorum »
Yorum bırakın
-
Arşivler
- Ağustos 2025 (2)
- Haziran 2025 (1)
- Mayıs 2025 (2)
- Nisan 2025 (1)
- Haziran 2024 (1)
- Şubat 2024 (1)
- Mayıs 2023 (1)
- Mart 2023 (1)
- Ocak 2023 (1)
- Kasım 2022 (1)
- Ekim 2022 (1)
- Eylül 2022 (2)
-
Kategoriler
- #biryazihareketi
- #relocation
- #tasinma
- amsterdam
- Aralik 2009
- Arda's travel
- bizden haberler…
- bu kitabi okurken neler hissettim/dusundum
- Entertainment
- GEZGIN DOGANS
- gezgindoganlar family trip rocks
- Hobbies
- Hollanda
- Kasim 2009
- kissadan hisse- derlemeler
- roadtrip2019summer
- seyahat
- Taşınma
- Turkiye seyahatleri
- Uncategorized
- zeynep'ce
-
RSS
Entries RSS
Comments RSS


İnsanların arayıp da bulamadığı şeyi maalesef ben de bilmiyorum. Onu, bir şey aramakta olanlara sormalı…
Peki kim onlar?
Durup düşünenler elbette..
Birisiyle konuşurken ve nasılsın sorusuna cevap verirken kullandığımız cümleler neler?
“Ne olsun, koşturmaca..”
“Yuvarlanıp gidiyoruz..”
” İşte napalım, işe gidip geliyoruz..” vs vs
Tüm cevaplarda hep bir hareket var fark ettiyseniz.. İşte bu cevapları veren bizler hiç durmadığımız için düşünemiyoruz da..
Ne zaman durup düşünsek işte o zaman sormaya başlıyoruz.. “Ne yapıyorum? Neden yapıyorum?” Soruların en önemlisi de bunlar aslında.. Hepimiz için yolun sonu gelecek ve göçüp gideceğiz. O zaman bizden geriye ne kalacak? Soru bu..
Korkarım, bizim gibi sıradan insanlar için, bizi tanıyanların da vadesi dolduğunda geriye hiçbir şey kalmayacak.
Peki bu endişelenecek birşey mi?
Bilmem, sanki değil gibi…
Bu ara çok koşuşturuyorum da… :)))
yok yok bak durup bir yorum yapmissin ya, okuyup gecmemissin:) bir ara Mesk konusuna da el ativersen:)
okuduktan sonra buraya yorumarinizi birakabilirsiniz.