Gezgin Doganlar

Cuma sabahi uyandik ilk hedefimiz Arda’nin herhangi bir sey yemeden hastaneye ulastirilmasi. O da sanki yemek onun ilk aski imis gibi anne ben acim diye dolaniyor. Mert abi zaten sabahtan okuluna gitmis bile, Fulya yenge ve Ufuk’ta onu izlemek uzere yola cikacaklar birazdan. Anneannemiz ve de Pasadedemiz saolsunlar bu operasyon surecinde bizimle hastanede olmayi tercih ettiler.

 

Hastaneye geldik ve Arda ‘nin tek derdi birsey yiyememis olmasi, hastane yani Pendik Sifa hastanesi Funda yengesinin mekani oldugu ve hemen her gelisinde tostlar, cukulatalar yedigi icin bu seferden hic mutlu degiliz.Hem Funda yok hemde yeme yasagi var:((

 

Butun islemler tamamlanip odamiza geciriyoruz, yatak seciyor bizimki… Basina gelecekler hic umrunda degil, doktorumuz Cenap bey ve de Anestesi uzmanimiz geliyor bizimki circir konusuyor.  Babamiz yurek selanik, Ingiltere’de telefonda naklen yayin aliyor. Arda " baba cok acim, hastaneyi yiyebilirim diyor". Ta ki iki hemsire abla gelipte el ustune kelebek takana kadar… Islemi hic sevmiyor ve ben gayte iyiydim nerden cikti simdi bu seklinde agliyor, nefes alabiliyordum demesi ise can yakici bir tepki…

 

Hemen sonrasinda verdikleri yatistirici ile Arda sakinlesiyor ve hatta artik kilini kipirdatamiyor,birseyler anlatmak istiyor ama hali yokki. guleyim mi aglayayim mi bilemiyorum… ameliyathaneye girerken gulumsemeye calisiyor ve oglusum hayatinda ikinci defa benden ayrilip operasyon odasina gidiyor… (ilkinde 14 gunluktu sunnet olmak icin girmisti oraya, geri isterim demistim neseli doktora ve geri vermislerdi saolsunlar, bu seferde aynisini soyluyorum geri isterim diye)

 

O icerdeyken farkediyorum yavrucukla son iki gundur hic ilgilenmemisim diye. Neden mi pasaportlarimiiz ve de laptopimi kaybediyorumda ondan. Aslinda kafamda o, telefonda Basri ile Istanbulda doktorlar arasi dolmus degistiriken dikkatimi de cantami da dolmusta unutuveriyorum. Sonrasi bir kabus, Kadikoy-Bostanci ve Uskudar_Kadikoy arasi dolmus soforleri ile tansiyorum, hepsi de cantayi sofor bulursa gelir abla merak etme diyor ya yolcu bulursa ona herkes agizbirligi etmis, bilmeyeiz ki kimdir diyor. Neyse uzatmayayim cgeceyarisi mucize gerceklesiyor haber geliyor, canta icindekilerle bulunmustur. Sofor bey bulmus saolsun adam dedektfi gibi arayip buluyor beni, telefonda Cuma gunu oglumun operasyonu sonrasi alabilir miyim diyorum. Simdi dusunuyorumda delimiyim acaba neden hemen gitmedim diye.

 

Hah iste doktor bey cikti, ilk soyledigi sey bir sure horlamasi olacak , hemen ekliyor biliyorum horlamasi da ameliyat nedenlerinden birisiydi ama bu gecici merak etmeyin diyor. Arda gorunur de yok uyansin cikacaktir diye bekliyoruz. Bu asama sanki daha uzun gibi ama aslinda iceri girdiginden beri 30 dakika gecmedi bile. Ve anestezi uzmani doktor da cikiyor, demek bir sorun yok:)) Ve Arda bu sefer derin uykuda cikiyor. Sakin huzurlu bir uykuda. annem ve babamla sariliyoruz birbirimize atlattik cok sukur, Durmus Amca da geliyor gelemeyen herkes zaten telefonun obur ucunda.

 

Sonrasinda Arda 3 saat kadar uyudu, uyandiginda hastane yemeklerini yemedi. Eve yani Kasabaya gitti ve de Ufuk ve Mert abiyle kaldigi yerden devam etti. Hatta yaw bu cocuk hic ses vermiyor ates falan yapmasa diye evhamlandik ama hicbir sikinti yasatmadi oglusum. Zaten dogumunda da telaslanma ma evhamlanmam firsat vermemisti saolsun. 

 

Geniz eti alindiktan sonraki 3 ay da istahimiz artti, uykumuz duzene girdi ve de cilgin bas-boyun pozisyonlarimiz kalmadi. Yani mutluyuz iyi ki yaptirmisiz:))